การคำนวณหาคะแนนมาตรฐานโดยใช้โปรแกรม excel
Tscore หรือคะแนนมาตรฐาน T เป็นการคิดคะแนนแบบอิงกลุ่ม นั่นคือจะเปรียบเทียกันเฉพาะในกลุ่มเดียวกัน มีประโยชน์อย่างไร ลองตอบคำถามเหล่านี้ใจใจดูนะครับ
ถ้าลูกเราสอบได้คะแนน 90 คะแนน จากคะแนนเต็ม 100 คะแนน จะถือว่าลูกเราเก่งหรือไม่ คำตอบคือ "เก่ง" เพราะได้ตั้งเกือบเต็ม
ถ้ามีข้อมูลเพิ่มเติมว่าเพื่อนในห้องได้คะแนน 90 ขึ้นไปเป็นส่วนใหญ่ ถามอีกว่าลูกเราเก่งหรือไม่ คำตอบคือ " ชักไม่เก่งเท่าไหร่แล้ว"
การตัดเกรดแบบอิงกลุ่ม กับอิงเกณฑ์
การตัดเกรดแบบอิงกลุ่ม คือ การให้เกรดโดยพิจารณาจากความสามารถของกลุ่ม หรือพิจารณาจากค่ากลางของกลุ่ม ถ้าข้อสอบง่ายหรือกลุ่มมีความสามารถสูงแล้ว ค่ากลางก็สูง ช่วงคะแนนของแต่ละเกรดก็สูงตามไปด้วย เช่น ถ้าค่ากลางของกลุ่มคือ 60% เกรด A อาจตัดที่ 83% ขึ้นไป แต่ถ้าข้อสอบยาก หรือกลุ่มมีความสามารถต่ำแล้ว ค่ากลางก็ต่ำ ช่วงคะแนนของแต่ละเกรดก็ต่ำตามไปด้วย เช่น ถ้าค่ากลางของกลุ่มคือ 50% เกรด A อาจตัดที่ 75% หรือต่ำกว่านี้ก็ได้ ดังนั้น การตัดเกรดแบบอิงกลุ่มจึงยืดหยุ่นตามระดับความสามารถของกลุ่ม
อบรมถ่ายภาพโครงการ 2 กลางเดือนมกราคม 2551 นี้
หากคุณเป็นคนรักธรรมชาติ ชอบท่องเที่ยวและรักการถ่ายภาพ อยากฝึกถ่ายภาพให้สวยขึ้น โปรดอย่ารอช้า เสาร์-อาทิตย์ 10-11 พฤศจิกายน 2550 นี้เชิญเข้าร่วมกิจกรรมการเข้าค่าย ฝึกถ่ายภาพ ดูแมลง ดูดาว ดูนก และเดินป่า และกิจกรรมอื่นๆ เช้น ปิ้งข้าวจี่ ข้าวโป่ง ขนมดอกจอก นางเล็ดที่สามารถปิ้งเอง ทอดเอง สัมผัสธรรมชาติ ป่าที่อุดมสมบูรณ์ ไก่ฟ้าพญาลอและนกนานาชนิดในธรรมชาติ ที่สำคัญท่านยังจะได้เรียนรู้การพัฒนาการถ่ายภาพของท่านให้สวยขึ้นกว่าที่เคย ด้วยการประยุกต์หลักการถ่ายภาพมาใช้กับกล้องดิจิตอลคอมแพ็ค (กล้องดิจิตอลอัตโนมัติขนาดเล็กที่นิยมใช้ทั่วไป) รับเพียง 25 ท่านเท่านั้นครับ
คอยพบกับภาพจากกิจกรรมครั้งที่ 1 เร็วๆ นี้
ศิษย์เก่ารุ่นที่ 21 รุ่นเดียวกับอาจารย์อุไรรักษ์ นัดเลี้ยงรุ่นกันที่สถานีวิจัยสิ่งแวดล้อมสะแกราช เราซึ่งประกอบด้วย อ.หน่อย อ.จุ๊บแจง อ.นโม อ.เนย และครูต๋อยจึงได้แปลงร่างเป็นรุ่น 21 (พี่เขาบอกว่า รุ่น 2 คน 100 ปี) ในฉับพลัน และขอไปแจมในทันที ก่อนจะเข้าที่พักเราไปเที่ยวดูอะไรต่างๆ ที่ตำบลไทยสามัคคี อันเป็นแหล่งเห็ดหอม ดอกเบญจมาศและผักเมืองหนาวนานาชนิด เราไปที่ศูนย์เห็ดหอมบุไทร ช่วงนี้เห็ดมีน้อย ไปตอนบ่ายหมดแล้วแต่ก็ได้ดูการเพาะเห็ด พี่น้องที่นั่นน่ารักครับ ให้คำแนะนำดีมากๆ จากนั้นไปที่บริเวณจัดงานเบญมาศบานในม่านหมอก ตอนนี้วันที่ 25 ธันวาคม 49 ยังไม่เปิดงาน
หลังจากเดินป่าอย่างฉ่ำใจกาย และอิ่มท้องแล้ว ถึงแม้ขาตั้งท่าจะประท้วงด้วยความล้า เราก็ร่ำลาและออกจากสถานีสะแกราช มาด้วยความอาลัย ถึงถนนสาย 304 เลี้ยวซ้ายมุ่งไปทางปักธงชัย ผ่านค่ายทหารพรานเห็นอุปกรณ์เดินป่า เสื้อผ้าแบบทหารขายกันที่ซุ้มข้างทาง ใจมันอยากจะลงไปดู เห็นเขาเล่ากันว่า ถูกและดี คนที่กรุงเทพฯยังมาซื้อที่นี่เลย ดีกว่าไปชายแดนเขมร แต่พอดูเวลา กับสีหน้าเพื่อนร่วมทาง กับคำของคนที่บ้านที่ไม่ค่อยอยากให้เราแต่งตัวสไตล์นี้เท่าไหร่ ก็ทำให้เปลี่ยนใจเร่งเครื่องยนต์ผ่านไปด้วยความเสียดาย กับอาฆาตเล็กๆ ในใจว่า เดี๋ยวเถอะเอ็งสักวันต้องไม่รอดมือข้าไปได้ สักวันต้องมาซื้อให้ได้ ต้องเผลอสักวันล่ะน่า
(ทำจากไม้ต้นนุ่นที่เอามายัดหมอน ที่นอนให้นุ่ม พอผู้ใหญ่ตัดต้นมันลง พวกผมก็ไปตัด ฟัน ถาก เป็นรูปรถแล้วติดล้อลากไม่ต้องซื้อรถพลาสติกเล่นอย่างสมัยนี้) นอกจากนี้ก็ยังมีของเล่นอื่นๆ อีกสารพัดตามแต่จะมีอุปกรณ์หรือไอเดีย โดยมากก็เป็นของจากธรรมชาติ ความโลดโผนก็มีบ้างตามประสาเด็กผู้ชาย (ที่เป็นเด็กผู้ชายจริงๆ สมัยนั้นไม่ค่อยมีแด๋ว กระตุ้งกระติ้งมากอย่างทุกวันนี้นะครับ) ที่เล่นกันอันตรายหน่อยก็มีปืนแก๊ป ระเบิดขวด
อบรมถ่ายภาพโครงการ 2 กลางเดือนมกราคม 2551 นี้
